Nie wdając się w szczegóły dotyczące ludzkiego oka i jego zdolności widzenia przestrzennego i centralnego, kontrastów itd., kamuflaż to nic innego jak wprowadzenie oka obserwatora w błąd poprzez skuteczne zamaskowanie względem otoczenia.
Najprostszym sposobem jest użycie koloru jednolitego zgodnego z dominującym kolorem tła, co stosowane jest często w wielu służbach i formacjach od lat. Do tego celu służą oliwki, zielenie, brązy, beże, szarości, granaty i czernie, (np. NATO Olive – RAL 7013, Olive Drab, Coyote Brown, Desert itd.)
Wadą umundurowania w kolorze jednolitym jest fakt, że oko ludzkie nie widzi otoczenia jako jednorodnego koloru. Barwy otoczenia są widziane przez Nas w postaci niejednolitej, w postaci nieregularnych plam kolorów o różnej długości fal. Stąd też „ułomność” jednej barwy umundurowania i jej szybkie wychwycenie przez Nasze oko z nieregularnego tła.
Problem skutecznego zamaskowania mają rozwiązywać „wzory kamuflażowe” jak najbardziej zbliżone kolorystycznie do otoczenia, naniesione na tkaniny mundurowe, osprzęt, samochody, okręty, samoloty w celu skutecznego ich ukrycia przed okiem przeciwnika.
Pomysł odwzorowywania gałązek, liści, kamieni, traw (kamuflaż mimetyczny) pojawił się na elementach militarnych przed II wojną światową, natomiast kamuflaż deformujący (bryły, plamy) zaczęto stosować już przed I wojną.
Do chwili obecnej wielu konstruktorów opracowało setki wzorów kamuflaży. Każda formacja posiada po kilka ich typów, które mają zapewnić „niewidzialność” zależnie od terenu, w jakim przyjdzie im działać. W latach 90-tych bardzo popularne stały się wszelkiego rodzaju „pixele”. Digital camouflage i jego pierwsze wersje CADPAT i MARPAT, a obecnie UCP są powszechne, choć ich rzekoma znakomita uniwersalność jest wątpliwa.


Kamuflaż rozwinął się na tyle, że w chwili obecnej stosowane jest również realne, fotograficzne odwzorowanie otoczenia. Nie jest to może zbyt powszechne w formacjach wojskowych, natomiast w użyciu cywilnym przez myśliwych, wędkarzy jak najbardziej.
Okazuje się jednak, że nie ma „złotego środka” i idealnego rozwiązania. Coraz częściej powraca się do pomysłów z czasów II wojny i jak się okazuje dość uniwersalnych wzorów typu Flectarn.

Każdy teren ma swoją specyfikę, od każdego elementu pod innym kątem odbija się światło, inne jest jego pochłanianie przez różne materiały. Tego złotego środka chyba nie będzie, co nie znaczy, że nie można starać się o właściwy dobór kolorystyki i wzoru, by jak najbardziej „zlać” się z otoczeniem.

Firma Green Side oferuje szereg wzorów kamuflaży i kolorów (z tabeli RAL oraz próbek Klientów), zarówno na materiałach mundurowych Defender M, NYCO, jak również na materiale Cordura®. Dostępne są zarówno: Multicam, UCP, jak i powszechne, choć rzadziej spotykane na wspomnianych typach materiałów Flectarn oraz polski WZ93.